یکشنبه 87/11/13

استاد مدعو: آقای سید هادی نوری

حاضرین: آقایان سید علی حیدری- هادی یساقی- محمد علی خاکی- رضا وحید- روح ا... قائمی نیک- محسن قائمی نیک- سید مهدی موسوی- علی مشهدی- رضائی- بهشتی- احمدی

        ابتدا جلسه دوستان سؤالاتی در حول ایجاد یک اثر و داستان هنرمندانه مطرح کردند و جناب آقای نوری نظر خود را بیان کردند که در اثر هنری، نمی توان مفهومی را از پیش در نظر گرفت و سپس برایش داستانی ایجاد نمود. شخص هنرمند ایجاد اثر می کند که متألّه بودنش و یا هر نگرش دیگر او، ناخودآگاه در اثرش نمايان می شود. معیارهای ارزش گذاری یک اثر، هیچگاه مفاهیم آن نیست، بلکه نوع رویکرد به زبان و چگونگی ساختاری، باعث درجه بندی آن می شود! در داستان مخاطب مهم است، اما نه اینکه تعداد آنها زیاد باشد بلکه بخاطر آنکه با خواندن هر اثر چیزی جدید بر معلوماتش افزوده شود.

        سیطره ی هر علم جداست و کسی که می خواهد اخلاق کار کند، دین کار کند و یا روانشناسی کار کند، بایستی به آن منابع رجوع کند، نه اینکه از داستان بتوان دین یا اخلاق و ... را فهمید و یا به وسیله ی آن انتقال داد. هر چند در خارج نمی توان به صورت قطعي مدعی شد که یک اثر، کاملاً ساختارگرا است و یا عکس آن کاملاً محتوای محور باشد.

پیش از جنگ با اسکیموها       اثر: جی.دی.سالینجر        (از کتاب نه داستان)

آقای حیدری: فضاي داستان، به وضوح فضای شرقی و نيز ضد جنگ را تصوير كشيده است.

آقای محسن قائمی نیک: فضای ایجاد شده در دیالوگ ها و زیر گفتگوهای داستان، چنان است که به راحتی، حال و هوای شخصیتهای داستان را ادراک مي شود.

آقای یساقی: از مهارتهای زیبای سالینجر در این داستان آن است که با جملاتی طولانی، توانسته است، فضاسازی داستان را انجام دهد. از دیگر زیبائی های داستان، باورپذیر بودن جریان داستان است.

آقای وحید: به نظر من، این داستان از دیگر داستانهای مطرح شده در حلقه، ضعیف تر بود و احساس می شد، گره ای در داستان وجود ندارد.

آقای مشهدی: صحبتهای ردّ و بدل شده، بین دختر و پسر مشخص کننده ی روحیه ي متفاوت ایندو است. ساختارشکنی داستانهای سالینجر و نیز نام گذاری خاص داستان های او، در اینجا نیز وجود دارد.

آقای نوری: شخصیتها و نام های داستان چنان تصویر می شوند که همیشه زنده اند و به راحتی از ذهن دور نمی شود. در این اثر شخصیتها عادي تر است و پیچیدگی شخصیتهای بقیه داستانهای او را ندارد. گره ای خاص در داستان وجود ندارد، هر چند در طول داستان، گره ای باز می شود! نام داستان شاید این نبوده است، داستان چنان است که خواننده در راوی می ماند که دانای کل است یا دانای محدود که در طول داستان، دانای کل مغلوب می شود و همراه با شخصیتهای داستان راوی همراه شده است. این اثر آمریکائی بودن سالینجر را بیشتر می فهماند و این برخلاف دیگر داستانهای اوست که روحیه ی انگلیسی را می بینیم.