دوشنبه ۱۰-۱۲-۸۸

حاضران در جلسه: خانم ها: محمدی, جعفری, نصرتی, جهان گشته, نظری, قریشی, نورانی, سیدی, شفیعیان, سجادی و عظیمی

در این جلسه هر کدام از اعضا داستان هایشان را خواندند و دیگران در حد معلوماتی که درباره ی مولفه های داستان داشتند به نقد آثار دوستانشان پرداختند.

در این جلسه داستان های خواهران محمدی, جعفری, جهان گشته, سیدی, شفیعیان و عظیمی قرائت گردید که برایند نظرات دوستان درباره ی این داستان های در ذیل می آید:

داستان خانم محمدی:
عظیمی: داستان نیست اما ایده های خوبی برای نوشتن داستان به دست می دهد.
شفیعیان: دغدغه مندی قابل تحسین

داستان خانم جعفری:
اکثر اعضا: داستان نیست, مقاله است.
عظیمی: تفاوت داستان با مقاله در این است که در مقاله حرفمان را "می زنیم" اما در داستان "نشان می دهیم" و عمده ی مزیت داستان بر مقاله هم همین است که شما را در موقعیت قرار می دهد

داستان خانم جهان گشته:
اکثریت اعضا: غافلگیر کننده بود.

داستان خانم سیدی:
اکثریت اعضا: توصیفات زیبایی داشتید.
نصرتی: سوژه تکراری بود. در داستان باید یک چیز تکراری را غیر تکراری نشان داد.
عظیمی: وظیفه ادبیات نشان دادن حقایق مکتوم است. می توان به زوایای دیگری از زندگی جانبازان پرداخت که برای عموم ناشناخته مانده. نیز می توان به واکاوی پیش تر شناخته شده ها پرداخت.

داستان خانم شفیعیان:

اکثریت اعضا: بسیار غافگیر کننده بود.
نصرتی: فضا سازی خوبی انجام شده بود.
عظیمی: از ابتدای داستان فضای ابهام را به خوبی حاکم کرده به طوری که خواننده را به دنبال خود می کشد.

داستان خانم عظیمی: به دلیل اتمام وقت جلسه از نقد محروم ماند.